Wednesday, March 22, 2017

രാത്രിയുടെ വിരലുകള്‍


രാത്രിയുടെ വിരലുകള്‍ എങ്ങനെയാണ് ?
വകതിരിവില്ലാത്ത സ്പര്‍ശവൃക്ഷങ്ങള്‍
ആയിരം ശാഖകളിലും ആലിംഗനപക്ഷികള്‍
ആകാശം ഇളംചൂടിന്റെ മേല്‍ക്കുപ്പായമഴിച്ചിട്ടിരിക്കുന്നു
കുളിച്ചുകയറിവന്ന സന്ധ്യ അത്താഴവിരുന്നൊരുക്കുകയാണ്
സഞ്ചിയിലെ മൗനം കവിത ചൊല്ലാനായി തിടുക്കപ്പെടുകയാണ്
താളുകളുടെ കൊളുത്തുകളഴിച്ച് കല്പനകള്‍
ഹൃദയപ്രകാശത്തിനു മീതെ ഋതുയാത്ര നടത്തുന്നു

വിരലുകള്‍ ഓരോന്നും പതിയെ നിവരുമ്പോള്‍
അലസമായി വിടരുകയും നിറയുകയും ഉന്മാദിക്കുകയുമാണ്
കാപ്പിപ്പൂക്കള്‍ , ഗന്ധരാജന്‍, സൗഗന്ധികം
പാലപ്പൂക്കള്‍, ഇലഞ്ഞിപ്പൂമണം, മുല്ലക്കെട്ട്...
ധ്യാനഗന്ധ നിമിഷങ്ങള്‍
ഓരോ വിരലിനുമുണ്ട് നിവേദിക്കാനൊരിടം
ഇത് അണിവിരലിന്
ഇത് കണങ്കാലിന്
ഇത് അഗാധനിമിഷങ്ങളുടെ കാനനത്തിന്
ഇത് ..ഇത്.ഇത്..
ഓരോരോ കര്‍മസ്ഥാനങ്ങള്‍

അതിശയിപ്പിക്കുന്ന വേഗതിയിലണ് വിരലുകള്‍ പെരുമാറുന്നത്
ഓര്‍മകളുടെ നീര്‍മാതളം കൊടുത്ത മുത്തുമാല
ചുരങ്ങളുടെ ശിശിരം നല്‍കിയ നിധിപേടകം
യാത്രയില്‍ ഗോത്രമാതാവ് നല്‍കിയ കര്‍ണഭൂഷണം
അനാഥരായവരുടെ ദുഖം നീട്ടിയ തോള്‍സഞ്ചി
കാലത്തേയും ലോകത്തേയും തപ്പിപ്പെറുക്കി മുന്നില്‍ വെക്കുന്ന വിരലുകള്‍

രാത്രിവിരലുകള്‍ -അത്
ഗന്ധം രൂപമാക്കും
ചുണ്ടുകളെ സമുദ്രമാക്കും
തിരകളെ രഥവേഗമാക്കും
യുദ്ധമധ്യരഥത്തില്‍
പ്രണയാശ്വങ്ങളായി കുതിക്കും

ജാലകത്തില്‍ എപ്പോഴും ഒരു മിന്നാമിനുങ്ങ്‍-
ചില്ലുകള്‍ക്കപ്പുറം മുത്തമിടുന്ന ചിറകടിവെട്ടം
അതിരുവിട്ടകത്തുവന്ന് പുലരിമരമാകുമോ
എന്നു ഭയക്കുന്ന വിരലുകള്‍ ചേര്‍ത്തടയ്ക്കുന്നുണ്ട്
ഉടല്‍പാളികള്‍.



Wednesday, January 25, 2017

നാട്ടുമാവിന്റെ നേരുകള്‍


നാവില്‍ നട്ടോരോര്‍മകള്‍
നാട്ടുമാവിന്റെ നേരുകള്‍
ഓര്‍മവഴികളിലൊന്നി
ന്നോരത്തായാരോ നട്ടതാകാം
ചപ്പിവലിച്ചെറിഞ്ഞതിന്നു പിറന്നതാകാം
തനിക്കുതാനായി വളര്‍ന്നു പൈതല്‍
മഴവഴിക്കാഴ്ചയില്‍ പെടാതേകം
നനഞ്ഞൂറിനില്‍ക്കും വിനയം
ഓണത്തിനും ഒഴിഞ്ഞൊതുങ്ങി
മെലിഞ്ഞുനില്‍ക്കും അതിദീനനിശബ്ദ

തളിരിട്ട് തലനീട്ടി വളരുന്ന മോഹങ്ങള്‍
മേല്‍ക്കുമേല്‍ പന്തലുയര്‍ത്തുന്ന വര്‍ഷങ്ങള്‍
ആകാശമേട്ടിലലയും ആട്ടിന്‍കിടാങ്ങളെ
വിശീത്തെളിയിക്കും ഇടയക്കുസൃതിക്കാറ്റിനെ
ചില്ലക്കൂട്ടില്‍പ്പോറ്റാനായുമ്പോഴൊടിയുന്നു കൊമ്പുകള്‍

പ്രഭാതം ചാര്‍ത്തും പ്രകാശതോരണങ്ങള്‍
ന്തോ ഓര്‍ത്തോ മറന്നോയെന്നപോലെ
എന്തിനോയേതിനോയെന്നപോലെ
നുളളിക്കീറിതുണ്ടങ്ങളാക്കി ചുവട്ടില്‍ച്ചിതറുന്നു
ിരസ്സില്‍ അഗ്നിക്കോലം തുളളുന്നു
വിളളലുകള്‍, മുറിവുകള്‍, പരുക്കന്‍ ഗാത്രം
ചുളളിവിരലുകള്‍, ചൂടേറ്റു തളരും ബാഹുക്കള്‍
പകുത്തുതിന്നാം പപ്പാതിവേദന
ഇതെനിക്ക് ഇതു നിനക്ക്.

പ്രാണഞരമ്പുകളില്‍ അമൃതം തളിച്ച്
തളിരിലക്കുമ്പിളുകളോരോ ചില്ലത്തുമ്പിലും
ഒരുമിച്ചു വെക്കുന്നതാരാണെന്നറിയില്ല
ഇലച്ചാര്‍ത്തിനെയോമനിച്ചണ്ണപുരട്ടി വട്ടം
വട്ടം വെച്ചൊതുക്കിയെടുക്കുന്നതുമാരെന്നറിയില്ല

വിദൂരഗഗനോത്ഭവ സംഗീതം നിറയ്കാനും
മണ്ണിന്നനുഗ്രഹക്കായ്കനികള്‍ കൊറിക്കാനും
കൂടുകെട്ടാനും കൂട്ടുകൂടാനും കൂട്ടമായിത്തീരാനും
ചിലച്ചും ചികഞ്ഞും ചിറകടിച്ചുമെത്തും
കുയിലിന്നും അണ്ണാന്‍കുഞ്ഞിനും അഭയവൃക്ഷ


താരപ്പൂരം കൊഴിഞ്ഞുത്സവം പിരിയുന്നേരം
പൊന്‍പുലരികള്‍ പൂക്കുലകളാകുന്ന
ബാല്യകാമനകള്‍, പ്രണയനുഭവങ്ങള്‍
യൗവ്വനമധുരങ്ങള്‍ ,വാര്‍ധ്യക്യസ്മൃതികളെല്ലാം
വഴിതേടിയെത്തുന്നു തണല്‍ച്ചുവട്ടില്‍

ചുനവീണ കണ്ണിമാങ്ങ
ഉപ്പുചേര്‍ത്ത് വായിലൂറും പുളിമാങ്ങ
എരിവിട്ട പച്ചമാങ്ങ
മീനമായി മേടമായി
വേനല്‍വാറ്റിക്കുറുക്കും തേന്‍ഫലം
കിളിപ്പാതിനീട്ടും രുചിക്കൊതി
കല്ലേറില്‍ ചിതറുന്ന കുലകള്‍
കണ്ണേറില്‍ പതറുന്ന ഞെട്ടുകള്‍

പകുത്തുതിന്നാം പപ്പാതിവീതം
ഇതെനിക്ക് ഇതു നിനക്ക്
സ്നേഹവാത്സല്യമായി
പ്രണയസാഫല്യമായി
സൗഹൃദസായൂജ്യമായി
മാങ്ങാപ്പൂളുകള്‍ മധുരപ്പൂളുകള്‍
മെത്തപ്പൂള്‍ മധ്യം മുറിക്കാം
കോടാലിപ്പൂള്‍ തുല്യമായെടുക്കാം
ചപ്പിവലിച്ചൂറ്റി,യടുത്ത കാറ്റി-
ളക്കത്തിനു കാത്ത നാളുകള്‍

നാവില്‍ നട്ടോരോര്‍മകള്‍
നാട്ടുമാവിന്റെ നേരുകള്‍
പകുത്തുതിന്നാം പപ്പാതിവീതം
ഇതെനിക്ക് ഇതു നിനക്ക്

Thursday, January 19, 2017

ആരാദ്?


ദ്രവിച്ച കടലോരം
ചുമരുകളില്ലാത്ത വീട്
സന്ധ്യ കൊളുത്തിയ കവിതയില്‍
സാന്ദ്രമായ പ്രാര്‍ഥനാദീപം
നേര്‍മിച്ചു നില്‍ക്കുന്നു
അപ്പോള്‍
ആകാശത്തിനും കടലിനും ഇടയില്‍ക്കൂടി
നിരനിരയായി ഓര്‍മയുടെ നിഴലുകള്‍ പാറിപ്പോകും
അതിലൊരു ചിറകടി നിനക്ക് പരിചിതം

നിലവിളിച്ചു കത്തുന്ന ദീപം
വാക്കൂര്‍ന്നു പോകുന്നുവെന്നറിയുക പോലുമില്ല
അത്ര സാവധാനം
ഭാവഭേദമില്ലാതെ
അതു സംഭവിക്കും.

മരച്ചുവട്ടിലെ ലയഹൃദയധന്യതകളോ
മഞ്ഞുവകഞ്ഞുയര്‍ന്ന മഹാമോഹങ്ങളോ
തഴച്ചു വളര്‍ന്ന പ്രണയശ്വാസങ്ങളോ
ആകാശംതൊട്ട സ്വപ്നാശ്ലേഷങ്ങളോ
കൈത്തലങ്ങളുടെ ദേശാന്തരയാത്രകളോ
കുതിരക്കുതിപ്പുളള രാത്രികളോ
ഒന്നും ഒന്നുമുണ്ടാകില്ല.
മിഴിമാനസങ്ങള്‍ അപരചിതമാകും

പേരെന്താ? ആളാരാ?
ഓര്‍ത്തെടുക്കാന്‍ വൈകുമ്പോഴേക്കും
കറുത്ത ബാഡ്ജ് കുത്തിയ കടലിരമ്പം
കര്‍മങ്ങള്‍ ആരംഭിക്കും





Sunday, December 18, 2016

ഞാനുണ്ടാകും

രാത്രി വണ്ടിയില്‍ ടിക്കറ്റെടുത്ത തമിഴ് പൂമണം
കാറ്റാടിപ്പാടത്തെ നക്ഷത്രങ്ങള്‍ വിളിച്ചിട്ടും ഇറങ്ങിയില്ല.
സൈഡ് സീറ്റില്‍  തല ചായ്ച ഗന്ധം   പിന്നിട്ടദൂരത്തെ കവിഞ്ഞു നിന്നു.
വീണ്ടും വീണ്ടും ചുരുളുകഴിഞ്ഞ് തണുപ്പ്  ശരീരത്തിലൂടെ ഇഴഞ്ഞു  
വിരലുകളില്‍ ഞൊട്ടകളുടെ സ്നേഹഭാഷണം
ഒരു ദിവസം  വരും
അന്ന്
മണ്ണട്ടികൾക്കുള്ളിൽ കിടക്കണം
തുലാവർഷം പെയ്യുമ്പോൾ നനഞ്ഞിറങ്ങി വരുന്നതും കാത്ത്.
വേരുകൾ കാതും കണ്ണും ബന്ധിപ്പിച്ച് ചരിത്രം നെയ്യുന്നും
ബന്ധങ്ങൾ അഴിഞ്ഞലിഞ്ഞ് നാവിൽ കയ്പറിയിക്കുന്നതും കാത്ത്
വേനലിൻ വിലാപങ്ങൾ പൊടിഞ്ഞ കരിയിലകൾക്കു താഴെ
വിത്തുക്കളുടെ സ്വപ്നങ്ങൾ പോലെ
ഞാനുണ്ടാവും -
നിന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സ്മരണ ഗന്ധം.

Thursday, September 8, 2016

ഓണക്കരച്ചില്‍


രാവിന് കസവിട്ട്
കാട്ടുചെടികള്‍ക്ക് സിന്ദൂരം തൊട്ട്
സായാഹ്നത്തിനു പുതുവസ്ത്രം വാങ്ങി
തുമ്പികളുടെ തൊട്ടേ പിടിച്ചേ കളിക്കാരവമിട്ട്
പൊട്ടിയ പാദങ്ങളുമായി അത്തം ചവുട്ടി
കാഴ്ചയുടെയും വേഴ്ചയുടേയും ഉത്രാടപ്പാച്ചിലിലിടൂടെ വരുന്ന ഓണം
ഉത്സവപ്പറമ്പിലവശേഷിക്കപ്പെട്ടതേ
ബാക്കിവെക്കുന്നുളളൂ
കരഞ്ഞുതുടിച്ചു മധുരം വിതറി
പിറന്നുടനേ തിരിച്ചുപോകുന്ന കുഞ്ഞായുസ്-
ഒരു മിനിറ്റിന്റെ ദൈര്‍ഘ്യമുളള പകല്‍.


നീ എത്രയോ തവണ ചവിട്ടിത്താഴ്ത്തിയിട്ടും
ഓര്‍മകള്‍ കൊളുത്തിവലിക്കുന്ന പിടച്ചിലാകണം
അഗാധഗര്‍ത്തതില്‍ നിന്നുമെന്നെ തിരിച്ചെടുക്കുന്നത്?
അണകെട്ടിയടക്കിയ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പുഴക്കരയില്‍
ഉപ്പിലിട്ട മാങ്ങ വില്‍ക്കുന്നവള്‍ ചോദിച്ചതോര്‍മയില്ലേ?
ചുറ്റുകോണികയറിക്കയറി നിഴലിന്റെ പടം പിടിക്കുന്ന
വെയില്‍ ആവര്‍ത്തിച്ചതോര്‍മയില്ലേ?
ജലപ്പരപ്പില്‍ തെന്നിത്തെന്നിപ്പാഞ്ഞാടിയുയര്‍ന്ന
കാറ്റ് മുഖത്തേക്ക് കോരിപ്പകര്‍ന്നാരാഞ്ഞതോര്‍മയില്ലേ
മറുപടി മുട്ടിയ ഒരു ചോദ്യം
ഉളളിന്റെയുളളില്‍ ഊഞ്ഞാലാടുന്ന
ഓണക്കരച്ചില്‍ ആരുടേതാണ്?



Tuesday, August 30, 2016

പനിയോണം

പനിയുടെ വിരലുകള്‍ ചുളളിക്കമ്പുകളാണ്
പെട്ടെന്ന് തുമ്പുകളില്‍ ജ്വാല പൂക്കും
വിരലുകള്‍ അടുപ്പിക്കുകയും അകറ്റുകയും ചെയ്യുക
അഗ്നിക്കോലങ്ങളുടെ നൃത്തച്ചുവടുകള്‍
ശിരസില്‍ അനുഗ്രഹസ്പര്‍ശം


പനിയുടെ വിരലുകള്‍ ഇലകൊഴിഞ്ഞ ചില്ലകളാണ്
ശൈത്യത്തിന്റെ ഉറക്കറകളിലേക്ക് തുമ്പില്‍ നിന്നും
ഓര്‍മയുടെ മഞ്ഞുതുളളികള്‍ ഇറ്റു വീഴും
പുതച്ചുകിടക്കാം
സ്മരണശ്മശാനത്തിലെ താരാട്ടുതൊട്ടിലില്‍ .


പനിയുടെ കാക്കവിരലുകളോരോന്നും തൊട്ട് ഞാന്‍ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്
ഇതമ്മ,  
ഇതച്ഛന്‍,  
ഇത് ചേച്ചി,  
ഇത് വല്യമ്മച്ചി,  
ഇത് ...?


ആഘോഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞ്

തിരികെ വരുമ്പോള്‍
പനിയുടെ അവസാന വിരലിന് നീ പേരിടണം



Monday, August 8, 2016

അപൂര്‍വം



നൂല് മഷിയോട് കൂടുതല്‍ സംസാരിക്കില്ല
ഇളം ചൂടിലേക്ക് ചേര്‍ത്തുവെക്കുന്ന മുഖം പോലെ.
കിളിവാതില്‍ രാത്രിയെ കൈമാടി വിളിച്ചതും
ഒരു കാറ്റു കടന്നു വന്നതും
തിരിനാളം വിറച്ചാലസ്യപ്പെട്ടതും
ഗന്ധര്‍വഗാനങ്ങള്‍ ഭിത്തിയില്‍ പതിഞ്ഞതും
പനിപിടിച്ചുതളര്‍ന്ന രാവിന് കുറുന്തോട്ടിവാത്സല്യം
പ്ലാവിലകോട്ടി കോരി നല്‍കിയതും
ഒന്നുമേ ഉരിയാടാതെയായിരുന്നു
നൂല് മഷിയോട് ചെയ്യുന്നതിന്റെ ഭാഷ
നൂലില്‍ത്തന്നെ ആത്മാര്‍ഥമായി പകര്‍ന്നിട്ടുണ്ടാകും
ഒരു തുളളിമഷിയ്ക് ഒരു ജീവിതമാകാനധികം
സംസാരിക്കേണ്ടതില്ല